15 yaşındaki sevgili kedimiz Kurlee ölüyordu. Veterinere götürdük ve uzun tartışmalardan sonra ötenaziye karar verildi. Çok üzgündüm, bütün gece ağladım.

Ertesi sabah, eşimin arabası arızalandı ve bir çekici çağırmak zorunda kaldık. Araba çekiciye yüklendi ve eşim de sürücü ile öne oturdu.

Yolda, tam Miami trafiğinin en yoğun olduğu saatlerde, eyaletlerarası bir kavşakta kırmızı ışıkta durmuşlar. Aniden L-95 karayolundan siyah bir şey sanki uçarak geçmiş ve yolun kenarındaki toprak sete yuvarlanmış, alt geçide doğru kaçmış.

Eşim, "Bir sıçan mı?" diye sormuş.

Sürücü "Hayır, bir kediydi" demiş.

Üzerinde fazla durmadan L-95 'te devam etmişler. Aniden trafiğin altüst olduğunu fark etmişler. Klaksonlar çalıyor, frenler ötüyormuş. Sorunun ne olduğunu bir süre sonra öğrenmişler.

Gri bir kedi yavrusu, beş şeritli yolun orta şeridinde çılgınca koşuyormuş.

Eşim "Lütfen kenara çek!" diye bağırmış.

Sürücü çekiciyi bankete çekmiş ve amacı kediyi kurtarmak olan cesur kocam kendini alt üst olmuş trafiğin ortasına atmış.

Kedi bankette duran sürücüye doğru bir hamle yapmış ve kedi ve sürücü uzunca bir süre kovalamaca oynamışlar. Ancak kedi kamyonun ön tekerinin altına girince sürücü onu yakalayıp, montuna sarıp eşime vermiş.

Sonra yola devam edip, arabayı tamirciye bırakmışlar. Eşim, kediyi bir kutuya koymuş ve bir araba kiralayıp eve doğru gelmeye başlamış. Ama, o anda aklına bu kediyi görmeden önce yolda gördüğü diğer kedi gelmiş. O iki yavrunun zalimce bir şekilde yola atılmış yavrular olabileceğini düşünmüş. Yolda, diğer kedi yavrusuna ne olmuş olabileceğini merak etmeye başlamış.

Aynı yoldan yavaş yavaş dönerken yolun kenarında bir çukurda diğer yavruyu da bulmuş. Bacağı yaralı ve kanıyormuş ama hayvan soluk alıp verebiliyormuş.

Eve iki kedi yavrusuyla gelince şaşırdım ve hemen siyah yavruyu veterinere götürdüm. Röntgeni çekildi ve mucizevi bir şekilde hızla iyileşti. Sıçrayamıyordu ama koşabiliyordu. O kayalık yolda bulunduğu için ona "Rocky" adını verdik.

Eşim, çekici şirketini aradı, çekicinin sürücüsünün adını da onun kurtardığı kediye vermek istiyorduk. Telefona sürücünün oğlu çıktı. Eşim babasını neden aradığımızı söylediğinde, oğlan şaşırmadı. Babası bu olaydan söz etmemişti. Ama o, babasının sessiz bir kahraman olduğunu yabancılara yardım etmenin onun için çok olağan olduğunu söyledi.

Leamond Moore'un onuruna gri yavruya Leamond adını verdik.

Kurtarma işinde vakit nakitti; özellikle Güney Florida'da. Bay Moore durmayabilirdi. Küçük bir kedi peşinde koşmayabilirdi. Ve onu sarmak için montunu kullanmayabilirdi. İşinin önemli olduğunu söyleyebilirdi ama yapmadı. Yardım etmek için zamanını verdi ve iki küçük yaşamı kurtardı.

Debby Auchter

çeviren: Doğugül Kan
e-posta: gul_kan@hotmail.com