Sanat 17.01.2006 - netyorum.com / Sayı: 167

TUNCAY TAKMAZ RESİM SERGİSİ

4 - 20 OCAK 2006
GALERİ ARTİST
Çukurcuma Altıpatlar Sok. No 26
Çukurcuma Beyoğlu İstanbul
Tel: +90 212.2519163

" Takmaz daha başından beri bir tür boşalım terapisi, kendinden geçme enerjisi ile resim yapıyor. Hatta yaşamı bile salt bu çizgiye çekebildiğinde yaşıyor. Resim yapma da bu çizginin vazgeçilemezi bir cinsel edim durumunda. Bu edimde öfke var, taşma, boşalma, içini dışına çıkarma var, bozma, dağıtma, gizleme var. Takmaz'da resim yapma bir düşünme tasarlama etkinliği olmaktan çok bir tür "ter atma" ritüeli olarak baş gösteriyor.Bulduğu her yüzeye, tuvale, kağıda, yatak çarşafına, yemek tabağına, bir teneke parçasına her türden boya ile dövüşürcesine saldırış, söz konusu yüzeylerde çocuk acemiliğinde meçhul yüzler, iri gözler, akıntılar,püskürmeler olarak belirir. Geçmişin birikintilerinden bir dışavurum olarak gerçekleşen bu çala-sürüş portreler birden çok kişiye aittirler sanki. Bu kural dışı yüzler, her seferinde bir toplam bütün yüz olmak yerine,yapılış süreci ve nedenine dayalı olarak bir ayrıntının öne çıkmayı deneyen bir parçasına bağımlı, onun kesinkes iktidarı durumundadır. (...) Dünya ile aramızdaki ilişki her zaman tanımlanamaz bazen de genel geçer tanımlamalara uzak durur.

Böylesi durumlarda kırılganlık ve saldırganlık duyumları yan yana bir birleşik cephe oluştururlar. Bu iki farklı uç duyumun yan yana kullanıldığı anlarda kullanılan enerji her zaman çapraşık sonuçlara yol açarlar. Tuncay Takmaz'ın resimlerinin oluşumunda bu çapraşık, pratik, bozulmalar, renk kargaşası vb. türü yarı çocuksu ifadeler biçiminde kimlik bulur. Bu sonuç aslında sanatçının ruhunun da çocukluğudur bir bakıma. Her nasılsa büyümüş fakat her çabaya karşın yine de hep çocuk kalmış...

Takmaz resmi büyüklük ile çocukluk arasında bir yerde duruyor.Yaramaz, uslanmaz enerji ile bir sonuç oluşturmaya ayarlı çalışma tarzı yüzeyde sürekli olarak birbirini bozup dağıtırlar. Resmin arenası bu yüzden sürekli bir gerginlik ve oluşma hamlığı içerisindedir. Takmaz resminin estetiği tam da bu hamlık üzerindedir. Takmaz'ın takar hale geldiği bir dünya-hayat oluşmadığı sürece onun resimleri de takmaz olarak devam edeceğe benziyor..." (Ekrem Kahraman)