07.08.2003 Gülay Şahin - netyorum.com / Sayı: 141

SESSİZLİĞİMDE GELSEN, BAHAR OLSAN...

Gelsen şimdi, girsen kapıdan ve bağıran gözlerle sunsan bana, kalbinden açtırıp, baharı getirdim sana desen. Kalp kapakçıklarım açılsa yine ve yeniden sana, gözlerim olsa onlar ellerim olsa hislerim, yavaşça kaldırsam başımı yine huzurla çeneme dokunup yüzüne çevirsen yüzümü.

Mahçup bakışlarımdaki sessizliği anlasan, gülümsesen neşeyle tıpkı eskisi gibi. Nerede benim bugünkü besleyen şiirim desen, o anda hiç düşünmeden anlatsam sana içimdeki gelincik çiçeklerini, o anda açan mevsimsiz baharımı, yüreğime konan kuş cıvıltılarındaki papatya tohumlarını.

Sunabilsem sana en derinimdeki, dibimdeki uçsuz bir boşluğa akar sandığım bu anda kuruttuğun yaşlarımı, yaslı ve yaşlı sevdamı.

İçine bir tutam senin ruhundan katsak coşsa durmadan dönerken her anımızda dünya.

Umudumda kalan atıklarım çoğalsa seni bulduğunda hiç tükenmese, tüketilmese..!! Sevdiğim ne iyi olurdu kısaca "bahar getirdim sana" deseydin...

Gülay Şahin - Şubat 2003
e-posta: gulay_sahin@hotmail.com

netyorum.com: (Bu metnin elektronik, basılı veya görsel yayın organlarında tamamen veya kısmen yayınlanması yazarının yazılı iznine tabidir. Aksine davranılmaması önemle rica olunur. Alıntı yapılmadan bu sayfaya link verilmesi için herhangi bir izin gerekmemektedir.)