| Önsöz | Arama | Üyelik | Sohbet | Alış-Veriş | www.netyorum.com   
Ajanda
Seçtiklerimiz
Arşiv
Yazarlar
Yorumlar

Bölümler

Köşe Yazıları
Teknoloji
Sanat
Soru & Cevap
Dostluk & Sevgi
Eğlence
Geçmiş Zaman Olur ki

Konular

Sinema
Müzik
Kitap
Sözler
Oyunlar
Ürünler
Mekan
 
 
Reklam Fiyatları

İzleyici Mesajları

Elektronik posta :
bilgi@netyorum.com

 
 
Bu sayfayı arkadaşınıza göndermek için tıklayın.

 
 
Açılış sayfası yapmak için tıklayın.

Sık kullanılanlar listesine eklemek için tıklayın.

 

Eski Sayıları

16.10.2003 Gülay Şahin - netyorum.com / Sayı: 146

ZAMAN VURDUĞUNDA

Yaprak düştü. Uçurum kenarlı bir kalp oldu içim, sürekli çarpmakta nefes alışlarımda batıyor. Kalbin derinliği var mı acaba? Varsa en derini bende, eminim. Kalbim uçurum kenarlı bir dağ köşesi şimdilerde. İçinde çeşit çeşit otlar gibi renk renk düşüncelerde atmakta. Günleri bir bir sarıp, üzerime kocaman gelmekte, ağırlığı gün be gün artmakta şimdilerde.

Bu zamanlarımda bir yalnızlık çalınıyor etrafımda, karşı çıkmaya gücüm yok sanki. Bütün enerjim, gücüm tükenmiş, gözlerimden bile belirmekte.

Zaman açmıyor gibi, kara bulutlar yükselmiş üzerine, peşinden yağmurları döktürüp açtırır mı güneş, bu karartıyı bilmem.

Tükenen bu zamanlarım sonbahar yaprağının sararıp dalından ayrılıp yere doğru hızlı ve kaçışsız düşüşü gibi geçmekte.Bbir son var belki de diye aklımdan geçmekte ama yine de bırakamıyor içim kalbimi, iyice ve sıkıca kapadı şimdi, üzerine her bulduğu örtüyü geçirmekte, aydınlık zamanlarım ne zaman gelecek? Düşünüyorum, bir türlü içimde bugün sıkıntı oluşturan kederi bulamıyorum, sanki aklımda takılı bir şey var ve ben onu içimde aramaktan yoruldum, ne aradığımı bilmemek ve ısrarsız bir arayış içinde kendimi sıkmaktayım.

Zaman üstüne değen bir yaprak hışırtısı beni kıpırdatmaya yeter diye de düşünürken bir zil çalıyor bir yerlerde, sesini işitiyorum. Şimdi kimbilir duyanlar için ne anlam ifade etmekte, başka yerlerde, aynı zamanın farklı duygusunda milyonlarca kalp varken benimkinin ne değeri olabilir, bu sonbahardan kendini kurtaramamış, baharı görmeyi, sevmeyi beklerken hala geçmiş zamanda takılmış bir dilim yaşarken içim. Bir yaş aktı işte gözlerimden, bu da kalbime yol almakta, damlalar peşpeşeliklerinden bir yol oluşturup akmakta derinlere, bu tonda bekleşirken kaldırıyorum elimi, zaman içindeki gözlerime; önce onları yukarı baktırmak önemli, sonra bu gözler, kalp gözleri oluverir, zaman kalbi de yumuşatır acıyı da.

Zaman geçtiğinde heyecanı da arttırır, sevinci de. Zaman geçtiğinde üzüntü de azalır tasa da, gam da, kederde. Belki bir yenisi eklenir yine de ama farklı tona çarpar duygular ama bilin ki zaman vurduğunda düne ait herşey yenilenir, kimbilir belki de gülümsetir...

Gülay Şahin - 29 Mayıs 2003
e-posta: gulay_sahin@hotmail.com


netyorum.com: (Bu metnin elektronik, basılı veya görsel yayın organlarında tamamen veya kısmen yayınlanması yazarının yazılı iznine tabidir. Aksine davranılmaması önemle rica olunur. Alıntı yapılmadan bu sayfaya link verilmesi için herhangi bir izin gerekmemektedir.)


Yorum Ekle Yorumları Listele
146. Sayı önceki yazı 146. Sayı sonraki yazı
Yazarın Önceki Yazısı Yazarın Sonraki Yazısı
Her hakkı saklıdır. All rights reserved. netyorum.com © 2000-2005 İstanbul-Türkiye