06.05.2004 Tülay Çellek - netyorum.com / Sayı: 156
İÇİMDEKİ PENCERE ANNEM
"Fotoğraflar ve Öyküleri - 2"
Tüm oturduğu yerler pencere kenarıydı canım pencerem annem. Eğer
oturduysa tabii, çalışkan annem. Ya üşüyen ellerini koltuğunun altına alır ya da
bitiremeden gittiği danteli örer durur. Hani bizim bilgisayarın tuşlarına tek
tek basmamız ve yazarak anlamlar üretmemiz gibi ince ince dokurdu dantelini.
Arkasında büyük bir boşluk oluşturarak, yüreğimize sevginin, ahlakın,
sorumluluğun, güzelliğin, iyiliğin penceresini yerleşik bırakarak çiçek olmaya
gidene kadar ördü durdu dantelini sessizce pencere kenarında…
Beyazı hep sevdi. Fotoğrafta pencereden süzülen ışığın beyazı gibi… Ama sanırım
çok duygusal olduğundandır hep karamsarlıkları yaşadı fotoğraftaki siyah alanlar
gibi… Belki de hayatındaki tek gri halının grisiydi ya da fotoğraf siyah-beyaz
olduğu içini arkasındaki mavi duvarın grisiydi. Çünkü en sevdiği renk maviydi,
gözleri gibi yeşildi ve saflığını anlatan beyazdı. Karamsarlık duygusunu sık sık
yaşamasına karşın asla karamsarlığın rengi olarak bilinen siyahı sevmezdi. Belki
de kötümser olmadığı için. Fakat doğu insanının özelliklerini de yansıtırdı,
"bana acıklı hikayeler getir kızım" derken. Çünkü ona özel günlerde kitap hediye
ederdim ve o okumayı çok severdi. Ormanın ferahlığını çağrıştıran yeşil
gözlerine baktığınızda, derinlerinde bir hüzün sezerdiniz çoğu kez. Belki bir
köyün sahibi olan, tütün tüccarı babasının ikinci dünya savaşı nedeniyle iflas
etmesini, çocukluğunun en güzel döneminde yaşadığı için. Belki de bizler
küçükken Gerze yangınında göklere kadar çıkan alevlerde tüm eşyalarının yanıp
kül olduğunu gördüğü için. Kim bilir? Uzun uzun anlatmadıkları ruhunun
derinliklerine itilmişti, tıpkı gözlerine derince batığınızda hissettiğiniz
gibi…
Fotoğraftaki halının desenlerini andırırcasına, ev işlerinden arta kalan zamanda
oturduğu pencere kenarında dantel ördü yaşamı boyunca suskunca. Yazılabilse
keşke deryalar gibi o dantele bir öykü, bir şiir. Şimdi dantel kutusunun içinde
bitmeyen dantelini saklıyorum ve keşke dantel örerken fotoğrafını çekseydim
diyorum.
DANTEL
Toplanırken
annemin dantelleri geçti elime
birden ilişkimiz
dantel dantel döküldü önüme.
Ne kadar güzel örmüş,
orman ferahlığını yaşatan
güzelim yeşil gözleri gibi.
Bir bir kokladım
kokusunu duymak için.
Onları ruhuma sereceğim,
yaşamıma dantel güzelliği versinler diye.
Balkonumda diktiği çiçekler de
pembe pembe açacaklar
düşlerime renk verecekler
Annemin kendi yoktu ama,
bitmeyen danteli
elimde yarım duruyordu…
Tülay ÇELLEK
ANNEM ANNEM MELEK ANNEM
Melek annem
Seni özlüyorum.
Bana umutsun
Bana sevgi
Bana çiçeksin.
Bana su
Bana güneşsin.
Melek annem
Sen benim
Yaşamımsın
Güzelliğim
İyiliğim
Her şeyimsin…
Tülay ÇELLEK
ANNEME
Annemden sonra,
Hep gözlerim dolarak
geceleri yalnızlık hissetmeye başladım.
Bazen de toplulukta yaşarım yalnızlığı.
"Koptun yine" derler.
Bilseler ki nerelere uçtum?
Ne sevdalara
ne çiçeklere kondum?
Ne kokular yaydım dünyaya mis gibi,
Annemin güzelim kokusu gibi…
Tülay ÇELLEK

Kod adı: fo7
Yıl : Vardır bir 25 yılı
Yer : İstanbul'daki ilk evim
Tarih : Bahar
Öğr. Gör. Tülay Çellek - 19.2.2004 / İstanbul
YTÜ Sanat ve Tasarım Fakültesi (SANTAS)
e-posta:
tcellek@yildiz.edu.tr
Sinan Oymacı not: Sayın Tülay Çellek'ten çok güzel
fotoğraflar elime ulaştığında bu fotoğrafları tek başlarına yayınlamanın biraz
haksızlık olduğunu düşündüm ve bu fotoğrafları bir yazı ile ilişkilendirebilir
mi diye sordum. Kendisi bu fikrim üzerine fotoğraflar için yazı hazırlayarak
bize iletme nezaketini gösterdi. "Fotoğraflar ve Öyküleri" başlığı da
buradan oluştu. Diğer çalışmalarını da bu sayfalarda görüp görmeyeceğimize zaman
karar verecek. İnternet ortamındaki çalışmaların basılı sisteme geçildiğinde
önceden bilinmesi bu konuda karar alınmasını güçleştiriyor. Sayın Çellek'e
fotoğraf ve yazısını bizimle paylaştığı için çok teşekkür ederiz.
netyorum.com: (Bu metnin elektronik, basılı veya görsel
yayın organlarında tamamen veya kısmen yayınlanması yazarının yazılı iznine
tabidir. Aksine davranılmaması önemle rica olunur. Alıntı yapılmadan bu sayfaya
link verilmesi için herhangi bir izin gerekmemektedir.)
|