| Önsöz | Arama | Üyelik | Sohbet | Alış-Veriş | www.netyorum.com   
Ajanda
Seçtiklerimiz
Arşiv
Yazarlar
Yorumlar

Bölümler

Köşe Yazıları
Teknoloji
Sanat
Soru & Cevap
Dostluk & Sevgi
Eğlence
Geçmiş Zaman Olur ki

Konular

Sinema
Müzik
Kitap
Sözler
Oyunlar
Ürünler
Mekan
 
 
Reklam Fiyatları

İzleyici Mesajları

Elektronik posta :
bilgi@netyorum.com

 
 
Bu sayfayı arkadaşınıza göndermek için tıklayın.

 
 
Açılış sayfası yapmak için tıklayın.

Sık kullanılanlar listesine eklemek için tıklayın.

 

Eski Sayıları

10.01.2002 Ebru Türkol - netyorum.com / Sayı: 99

YENİ BİR YIL, YENİ BİR İNSAN

Yepyeni bir yılın ilk günlerini yaşıyoruz. Tahmin ediyorum ki içinizde kıpırtılar, umutlar, taptaze duygular var. Kendini tekrar doğmuş gibi hissedenler bile olabilir aramızda. Benim de dileğim yeniden doğmuşçasına başlamak ve de başlamanız hayata...

Neden olmasın ki? Belki ilk doğuşumuz elimizde değildi. Ama ya şimdi? Bu sene her şeyi geride bırakalım. Acıları, üzüntüleri, sevinçleri, nefretleri...

Sıfır kilometre otomobiliz mesela... Önümüzde gidilecek yepyeni yollar. Kimi engebeli, kimi düz... Kimi toprak, kimi asfalt...

Her ne olursa olsun doyasıya yaşayalım umut dolu bu yılı. Hep ertelediğimiz ama gerçekleştiremediğimiz planları gerçeğe dönüştürelim. Yeni başlangıçlar, yeni atılımlar, korkusuz adımlar atalım güzel günler için. Bu sene bize dünyaya gelme fırsatı bir kez daha sunuldu. Saat 00:00’da geçmiş sona erdi...

Ataol Behramoğlu’nun dediği gibi; "Yeryüzüne kopmaz kökler salma zamanı şimdi. Tüm müzikleri alabildiğine dinleme zamanı"...

Ağaçları, kuşları, gökyüzünü, kum tanelerini, ellerimizi, gözlerimizi her şeyi yeniden keşfedelim!..

Hayatı ve insanı hissedelim çepeçevre!..

Tatlı bir iç çekiş, derin bir huzurla başlayalım tekrar yaşamaya!..

Kendini sevmekle başlayan müziğin notalarında dansedelim!..

Güneş doğarken saçılan ışıklar gibi sona ersin artık karanlık gecelerimiz!.

Gözlerimizdeki yaşama sevincinin pırıltılarını seyredelim aynada!..

Olanca gücümüzle haykıralım tüm dünyaya ”Her şeyi, her şeyi seviyorum. Kendi karanlıklarımı, kendi acılarımı, kendi sevinçlerimi, kendi aydınlıklarımı... Ne mutlu ki ben varım, ben varım!..” diye.

Bir kuşun kanadındaki özgürlüğün kokusunu koklayalım!..

Yapraklarını huzurla seren ağaçlara bakalım!..

Yaşamada varolmamızı sağlayan kendi dayanıklılığımız yanında; bize omuz veren, seven kimselerdir. Kucaklayalım onları doyasıya, sımsıkı!..

Tökezlememize, yalnızlık duygusu hissetmemize, acı çekmemize neden olan herkesi uzaklaştıralım etrafımızdan. Zamanımız üç beş kendini bilmezin harcayacağı kadar ucuz değil!..

Yeniden doğalım bu sene yaşamaya. Yeniden sevelim. Yeniden duyumsayalım. Daha bir dikkatli bakalım etrafımıza. Fark etmeden geçmeyelim mutlulukların yanından.

Yoo, öyle kuru kuru bir senenin daha geçip gitmesine izin vermeyelim ömrümüzden. Her saniyemizi değerlendirelim. Boşa geçirilecek vaktimiz yok!

Gelecek senelere ertelemeyin yeniden doğuşunuzu sakın...

Yaşam ertelenmeye gelmeyecek kadar kısadır bunu unutmayın!...

FARKETTİM ARTIK!

Artık yepyeni bir doğuşu müjdeliyor güneş bana,
Dünyayı görüyorum tüm güzelliğiyle...
Her şey öyle canlı ki!
Ufacık karıncalar bile yaşamak için çırpınırken,
Benim yaşamı sevmemem olmaz,
Düşünüp, hissedebiliyorken!...

Sevgi ve Saygılarımla,

Ebru Türkol
e- posta: barutt@turk.net


netyorum.com: (Bu metnin elektronik, basılı veya görsel yayın organlarında tamamen veya kısmen yayınlanması yazarının yazılı iznine tabidir. Aksine davranılmaması önemle rica olunur. Alıntı yapılmadan bu sayfaya link verilmesi için herhangi bir izin gerekmemektedir.)


Yorum Ekle Yorumları Listele
99. Sayı önceki yazı 99. Sayı sonraki yazı
Yazarın Önceki Yazısı Yazarın Sonraki Yazısı
Her hakkı saklıdır. All rights reserved. netyorum.com © 2000-2005 İstanbul-Türkiye